Nieuws >  Project Gambia Child
   

Gambia Child


Gambia Child ( www.gambiachild.nl ) is een kleinschalige stichting die wordt gedragen door Francien Smits (voorzitter, penningmeester), Mary Rijneveld (secretaris), Lia van Zandwijk (lid) en Wim Dijkema (lid). Zij organiseren kleinschalige projecten voor kinderen in Gambia.

Onze Ambstgroep Missie en Diaconaat steunt deze stichting financieel.

Gambia Child 3

Nieuwsbrief Oktober 2017

Ik (Francien) ben sinds 23 oktober weer in Gambia. Carine (ons nieuwe bestuurslid) was hier al ruim 3 weken.

Wat heeft ze al veel werk verzet voor de Stichting. Bijvoorbeeld heeft ze al zoveel dingen recht gezet en georganiseerd zoals betalingen voor transport, afspraken met onze mediators en ook de administratie van de winkel houdt ze bij. Ze maakt steeds duidelijke overzichten en maakt het ook begrijpbaar voor de gehandicapte kinderen die in de winkel werken en de contactpersonen. Ze neemt bijv. overal de bushtaxi naartoe zodat we minder geld verspillen aan dure taxi's voor toeristen. De bush taxi kost meestal maar 50 cent of zo en rijden een vaste route. Je zit dan wel als haringen in een ton in een busje dat met touw en draad aan elkaar hangt, maar dat geeft niet. Intussen bezoeken we de kinderen thuis en op school.

Zondag hadden we een feestje georganiseerd met ongeveer 25 sponsorkinderen. Ze kwamen samen met een verzorger (ouder of ander familielid). Iedereen kreeg  benachin ( gekruide rijst met kip en groente). De verzorgers waren ons erg dankbaar, ook wat we deden als stichting voor hun gehandicapte kinderen. Ze bidden iedere dag voor ons. Natuurlijk voelen we ons gezegend, dat we dit werk weer steeds mogen doen.
Wat is dit mooi, dank jullie wel lieve mensen.

Want het gaat natuurlijk om het geld wat jullie aan onze stichting doneren.
Daardoor hebben de kinderen een kans !

Zeer warme groetjes, Carine en Francien

Gambia Child 2017-10a

Gambia Child 2017-10b

Gambia Child 2017-10c

 

Nieuwsbrief September 2017

Allereerst dit: we hebben een nieuw bestuurslid: Carine Klein. Ze is voor de stichting een cadeau! We vonden het tot nu toe echt een probleem dat we Gambia twee keer per jaar kunnen bezoeken. In de tussentijd gaat er nog wel eens iets mis. En dan is het lastig dat we in Nederland wonen. En ineens was daar Carine. Zij is zo enthousiast over het land, dat ze zich daar wil vestigen, en zo enthousiast over Gambia Child, dat ze zich voor ons wil inzetten.

Gambia Child 2017 09 b

Ze stelt zich voor: Mijn naam is Carine Klein. Een nieuw bestuurslid bij stichting Gambia Child. Woonachtig te Ermelo en werkzaam in een psychiatrisch ziekenhuis als verpleegkundige. In oktober 2016 ging ik voor een vakantie naar The Gambia. Ik verloor mijn hart aldaar. Twee maanden later ging ik weer. In maart 2017 reageerde ik met veel enthousiasme op de site www.gambiachild.nl. Francien ontmoette ik snel daarna nog in Nederland. Half maart kon ik voor de stichting al wat betekenen. In juni ben ik fulltime aan de slag gegaan in Gambia. Wat voelde ik me thuis in dit land. Altijd mensen met een grote glimlach, terwijl de armoede zo groot is. Ik ben namens Gambia Child scholen en kinderen gaan bezoeken. Ook heb ik meegedraaid in de winkel die in april geopend was. In oktober ga ik weer voor zes weken. Ik wil me graag voor de stichting inzetten. Ik wil dan ook voor een groot deel van het jaar in Gambia gaan wonen, vanaf januari 2018. Op de compound wil ik ruimte voor opvang sponsorkinderen, ze daar een maaltijd aanbieden, een plek geven waar ze kunnen ontspannen, waar ze misschien een hobby kunnen ontwikkelen en waar ik ze kan helpen met schoolwerk Ik voel mij een gezegend persoon. Ik hoop jullie te ontmoeten via de nieuwsbrief, om jullie een inkijkje te geven in het leven van een kind met een handicap in Gambia.
Hartelijke Groet, Carine

Tot zover het verhaal van Carine. Ze spreekt over de winkel.

Gambia Child 2017 09 a

Daar verkopen "onze" kinderen tweedehands kleding uit Nederland. Zo leren deze kinderen een vak. Heel waardevol. En natuurlijk doen we bij deze een beroep op u: heeft u nog kinderkleren, dan zijn deze zeer welkom! 1 Bananendoos vol spullen kost voor het versturen naar Gambia €5,80. Na ongeveer 6 weken komen de dozen per containerschip  aan in Gambia.

We zoeken ook sponsors om deze verzendkosten te betalen. Kom maar op!! De kinderen hebben een baan en zijn ze er enorm blij mee.
Uiteraard blijft de aandacht voor de inmiddels bijna vijftig kinderen onze eerste motivatie.
Eind deze maand gaan alle kinderen weer naar school. Per kind betalen we gemiddeld €200,- voor 1 schooljaar. Ook de reiskosten zijn daarbij inbegrepen. Iedereen die ons steunt op wat voor manier dan ook , HEEL HARTELIJK DANK!

We hopen dat de kinderen de komende jaren nog naar school toe kunnen, dus u bijdrage blijft nodig en welkom op rekening nummer NL91 RABO 0140 8687 04.

 

Nieuwsbrief Juni 2017
Het is geweldig hoeveel er verzameld is voor onze winkel voor en van de gehandicapte sponsorkinderen.
Soms in de dagomzet een paar euro per persoon en bedenk dat dit een goed dagsalaris is voor een Gambiaan. We hebben veel helpers waaronder de zusjes Vrins. Zij hebben een advertentie in de krant gezet om voor Gambia Child spullen te verzamelen. Dagen zijn zij bezig geweest op dit scheepsklaar te maken, dank jullie wel voor deze enorme inzet!

We kunnen nog meer kleding gebruiken, want dat loopt enorm goed in de winkel. Kleding past ook goed in bananendozen wat noodzakelijk is voor transport. Grotere spullen liever niet meer omdat we voor die afmetingen te veel moeten betalen aan verzendkosten.
Momenteel loopt de omzet terug in de winkel omdat het Ramadan is. De motivatie om spullen te kopen is er niet. De temperatuur is boven de 40 graden, ze mogen overdag niets eten of drinken, wij kunnen ons dit niet voorstellen. Maar toch doen ze dit ieder jaar weer.
Met de kinderen op school gaat het heel goed. De mediator controleert iedereen op school en thuis. Tussendoor is Monique Hoogendorp naar Gambia geweest. Ze heeft een bezoek gebracht aan onze winkel. Ze heeft flink mee geholpen . Ook heeft ze een bezoek gebracht aan het kleine dovenschooltje waar ons sponsorkind Kaddy sinds een jaar verblijft. Op deze school heeft ze bloem,suiker, olie en rijst gebracht. Ook heeft ze een 2e hands laptop voor onze mediator Amadou gebracht. Hij was daar bijzonder blij mee. Van de bezoeken aan onze 42 kinderen maakt hij nu steeds een verslagje. Op deze manier worden we goed op de hoogte gehouden. Als u denkt ik wil ook 1 kind sponsoren voor € 100 tot €150,- per jaar, breng ons op de hoogte en het wordt geregeld. Het kind kan daarvoor 1 jaar naar school.  U krijgt van ons minimaal  2x per jaar bericht over en van uw sponsorkind, Ook vervoerskosten naar school worden voor een aantal kinderen geregeld. Het ligt er ook aan hoe oud het kind is. Voortgezet onderwijs is een stuk duurder. En een school van de overheid of particulier onderwijs verschilt enorm.

Hopelijk bent u weer een beetje op de hoogte gebracht.
Geweldig bedankt voor u giften, op deze manier hebben de kinderen een veel betere toekomst!!
Groetjes, Wim, Mary, Lia, Francien


Nieuwsbrief April 2017
Hallo lieve mensen, Het zit er weer op, onze reis naar Gambia. Wat hebben we weer veel kunnen doen. Zo dankbaar om dit te mogen doen en te zien dat onze sponsorkinderen echt vooruit gaan doordat ze nu naar school mogen. Fantastisch!

In de vorige brief werd er geschreven over een verrassing, nou dat is wel degelijk gelukt. We hebben een winkel kunnen openen. Deze winkel heeft tot doel om kinderen met een handicap ook na hun school perspectief te geven. De winkel wordt gerund door een aantal van onze sponsorkinderen. Tycoon wordt de manager van de winkel, en stuurt de gehandicapte kinderen aan, met hoe spullen te verkopen, met geld om te gaan,schoonmaken, opruimen ,sorteren etc.De winkel in richten was al een hele mooie ervaring. De rekken voor de kleding werden gemaakt door een lasser. De ene dag besteld, de andere dag stonden de rekken al klaar.De winkel werd vrijdag( 7 april) geopend. Tycoon had een aantal sponsorkinderen uitgenodigd met hun moeder. Er werd wat eten aangerukt met iets te drinken. Wij werden verrast door een aantal mannen die de winkel kwamen inzegenen. Ze stelden zich niet voor, in witte gewaden gingen ze achter in de winkel zitten en lazen uit de Koran. Voor dit moslimland is dit erg belangrijk .Op deze manier wordt de winkel een succes. Daar geloven ze dan ook echt in. De kinderen die in de winkel komen werken zijn zo dankbaar. Ze hebben een baantje waarmee ze een zakcentje kunnen verdienen. Het betekent iets voor hun toekomst, zo belangrijk voor deze lieve mensen. Door de geweldige opbrengst van de 'Brakelse lenteloop' hebben we de winkel daarom nu ook al eerder kunnen openen. Volgens Tycoon is dit een 'gat in de markt' , omdat de winkel gerund wordt door kinderen met een handicap. Met de goede 'tamtam' komen gambianen eerder hier hun 2e hands spullen kopen. Dus mensen, heb je mooie baby en kinderkleding, stop ze in een bananendoos en stuur naar ons.Mariama (15 jaar)gaat nu sinds een jaar naar school. Ze doet het erg goed en kan zelfs een schooljaar overslaan. Ze heeft een dankbare brief geschreven. Zij gaat na schooltijd werken in de winkel. Ook Ebrima gaat na school in de winkel werken, zo blij dat hij deze kans krijgt. Hij straalde helemaal bij het zien van de winkel. Hij wil er alles voor doen om dit tot een succes te laten worden. 
We hebben weer 7 nieuwe kinderen erbij om voor te zorgen, aangemeld door Tycoon. Voor alle kinderen gaan we het schoolgeld betalen.
Voor het meisje met 1 been, Tjainaba, hebben we vervoer geregeld zodat ze iedere dag naar school gebracht wordt. We hebben een aantal blinde kinderen die zich thuis (na school )erg vervelen. Daarom zouden we het leuk vinden om een braille typemachine mee te verzenden, zodat ze zich daarmee kunnen vermaken . Al 2 jaar stond er een meisje van 5 op de wachtlijst. Fatoumata, heeft na haar geboorte een hersenbloeding gehad en is daardoor halfzijdig verlamd geraakt. Ze blijkt verstandelijk goed te zijn, dus kan ze naar school. Moeder draagt haar overal heen. Een dag na de intake kwamen een klein rolstoeltje tegen in een ziekenhuis te Serekunda. Het was precies de maat voor Fatoumata, toeval bestaat echt niet. We mochten het rolstoeltje meenemen. Ouders en Fatoumata waren erg blij. En ze mag zelfs binnenkort naar school.Sommige kinderen hebben i.v.m. klompvoetjes een dure operatie gehad in Dakar( Senegal) en daarom heeft de familie geen geld meer voor school. Transportgeld voor kinderen op verschillende scholen blijkt een erg goed initiatief te zijn. De schoolleiding verdeeld steeds het geld maandelijks en verstrekt dat aan de ouders. Dit geeft vertrouwen. Dus dit was het uitproberen meer dan waard! Totaal hebben we nu 42 kinderen. In november 2017 gaan we weer terug. In de tussentijd houden wij u natuurlijk op de hoogte over de voortgang. 
Allemaal ontzettend bedankt voor jullie belangstelling, medeleven en de mooie giften. Tot de volgende keer! Groetjes, Francien en Lia

 

Nieuwsbrief Februari 2017
Iedereen die de laatste weken enigszins het nieuws heeft gevolgd heeft kennis kunnen nemen van de moeizame overdracht van de macht, en bijhorende crisis, in Gambia. Dat betekent dat veel scholen gesloten waren, en veel van de kinderen die we ondersteunen thuis zijn gebleven. Wie ook thuis bleven, waren de toeristen, de mensen van wie het straatarme land economisch zo afhankelijk is.

Het bezoeken van de kinderen was ook moeilijk. Nu de rust is teruggekeerd kan dat weer beginnen. Met de kinderen van de dovenschool en de blindenschool gaat het goed. En ook met de verstandelijk gehandicapte kinderen die doordeweeks op Harthouse wonen, gaat het goed. We zijn met de manager van de instelling in gesprek gegaan om te kijken of er iets georganiseerd kan worden voor de kinderen, voor als ze na hun 15-e jaar Harthouse verlaten. Voor een aantal van hen zou het mooi zijn als ze eenvoudig werk zouden kunnen doen, waarmee ze een klein inkomen zouden kunnen verdienen. Dat zou hun perspectief op een iets betere toekomst bieden.
Gambia Child 2017-02a

Gambia Child 2017-02b

Over twee maanden is er in Brakel de Brakelse Lenteloop. Een belangrijk deel van de opbrengst is bestemd voor Gambia Child. Daar zijn we erg blij mee. Bedankt voor dit gebaar.

In maart gaan Lia van Zandwijk en Francien Smits ,Gambia weer bezoeken. Ze gaan kijken hoe het met de kinderen gaat, en kijken wat onze stichting, met uw steun, voor hen kan betekenen. Voor enkele gezinnen, die door de politieke crisis inkomsten hebben moeten missen, gaan we voedselpakketten samenstellen, en uitdelen. Hopelijk brengen we zo wat verlichting.

Hartelijk dank voor alle mooie giften!


Nieuwsbrief 25 Oktober 2016
Intussen hebben we rond de 35 en 40 sponsorkinderen, we gaan dus heel erg goed vooruit!

Jullie hebben ons geholpen ons werk te doen, daarom wat voorbeelden wat we hier zoal meemaken nadat we kinderen een jaar gesponsord hebben;

Bijvoorbeeld Gastz een kind zwaar spastisch, kon niet spreken maar we vonden het een goede afleiding om haar naar school te laten gaan en we kregen een ' big smile' bij de eerste schooldag. Zulke glimlachen hadden we niet gauw gezien. Vandaag kwamen we weer bij haar op school. We gaven haar een rugtas en een beker om uit te drinken. En weer die MOOIE glimlach....

Even later zat ze allerlei cijfers op te noemen ( echt spreken) alles wat de leerkracht aan wees ,kon ze echt benoemen. We gaven ze applaus! Zoooo trots dat we waren. Ze straalde....!!

Een ander meisje van 15 jaar, Mariama is zwaar misvormd en daardoor kon ze nooit naar school. Gambia Child heeft sinds een jaar haar schoolgeld betaald. We bekeken haar rapport van afgelopen jaar en alles was excellent! Vandaag hebben we haar schoolgeld en transportkosten weer betaald, wat was ze blij.

We kregen een omhelzing. Ze begon te huilen. Ze is nooit zo gelukkig geweest sinds ze naar school gaat. Ze bedankte ons zo intens....hier worden we zelf zo gelukkig van....dat we dit mogen en kunnen doen. De tranen sprongen ook bij ons in de ogen.

Nog een mooi voorbeeld is de 15 jarige Ammadou. Een jongen met zeer ernstige polio. Hij werd opgevoed door een leraar maar die is dit jaar overleden aan astma. Nu moest Ammadou weer bij zijn moeder gaan wonen die geen geld heeft. Hij wil graag nog 2 jaar zeer serieus gaan studeren d.mv. het sponsorgeld van Gambia Child.

Deze week hebben we het studiegeld voor dit jaar betaald, hij was erg blij.

Hij na deze studiejaren, die we gaan bekostigen voor hem, erg graag wat gaan betekenen voor de stichting. En we denken dat hij dit kan. Hij staat goed bekend op school, en leerkrachten en hoofd van de school worden er helemaal blij van dat hij weer verder mag gaan met zijn studie .

En dat Isatu een meisje met syndroom van down en dwerggroei. Ook sinds een jaar sponsorkind. Ze kon niet spreken en werd opgevoed door haar oma. We kwamen bij haar op school en wat was dit kind veranderd!!

Ze zong en zei heel het alfabet op. Ze straalde was zo gelukkig!!

Afgelopen vrijdag is Wim Dijkema (bestuurslid Gambia Child) ook gekomen. Dinsdag hopen Mary en ik weer terug te zijn in Nederland.

Gambiaanse groetjes,

Mary,  Francien

 

Nieuwsbrief 1 Oktober 2016

Beste mensen,
De afgelopen maanden is er nogal wat gepasseerd. Ons contact met de mediator is, in gezamenlijk overleg, beëindigd. Dat betekent ook dat ons project van het schooltje, The Roots, is gestopt. Het contact met de kinderen gaat gelukkig gewoon door, en in onze zoektocht naar een goed alternatief zijn we gestuit op www.harthouse.gm.

Dit is een logeeropvanghuis voor gehandicapte kinderen, geleid door de Engelsman Geoff Hunswick en zijn vrouw. De kinderen komen daar vijf dagen per week. Harthouse regelt het vervoer, de kinderen slapen daar vier nachten, de kinderen doen oefeningen, en krijgen les. Wij hebben inmiddels uitgebreid contact met Harthouse, en hebben bij verschillende mensen in Gambia geïnformeerd. Het staat erg goed bekend. We gaan in oktober kijken, en als het kan willen we een aantal sponsorkinderen daar plaatsen.

We hebben een nieuwe contactpersoon in Gambia. Zijn naam is Tycoon. Hij bezoekt voor ons de kinderen en brengt daarvan verslag uit, over hoe het met hen thuis gaat, op school, en hoe het met de gezondheid staat. Gambia Child zamelt voor hem kleding en andere spullen in, en laat dat naar hem verschepen. Op deze manier kan hij zijn familie onderhouden. De verzendkosten betaalt hij aan de stichting terug.Zijn droom is om rechten te gaan studeren, en met het verdiende geld kan hij hopelijk zijn droom verwezenlijken.

3 Oktober (nog maar 2 dagen!) vertrekken Mary Rijneveld en Francien Smits. 13 Oktober voegt Wim Dijkema zich bij hen. We gaan de kinderen bezoeken, spreken Tycoon, en vooral het bezoek aan Harthouse is voor ons belangrijk.

Voor meer informatie: zie onze Facebookpagina en onze eigen site, gambiachild.nl,

Groetjes, Mary, Wim, Lia , Francien



Nieuwsbrief 25 februari 2016
Aan alles komt een eind. Na bijna 2 weken kunnen we weer zeggen dat we veel hebben kunnen doen voor de gehandicapte kinderen in Gambia.

 

Nooit zullen we meer vergeten:  Abdullahi, een jongetje van 4 jaar, wil leren lopen en wil graag dat er iemand voor hem zorgt....steeds wordt hij achtergelaten door zijn beide ouders en dan kan een paar dagen duren voordat deze terug komen. Het kind vervuilt, krijgt amper te eten, het zit daar dagen alleen. Zie foto.

Gambia Child 20 

Door een buurvrouw wordt er soms naar hem gekeken en misschien wat eten gegeven. Sinds hij bij ons op De Roots komt 3 x in de week knapt hij zienderogen op. Hij loopt  of zit 3 uur te lachen en te genieten. En de knuffel die je dan krijgt....geweldig, wat een dankbaarheid!

Ook zullen we het dovenschooltje voor de jongere kinderen niet vergeten. Hoe de dove 'headteacher' laat merken hoeveel ze van deze kinderen houdt, een en al liefde straalde ze uit. Caddy het nieuwe dove sponsorkind mocht hier aangemeld worden.
Iedere dag wordt er voor 25 kinderen gekookt, maar op is op..... De overheid brengt weinig binnen. We hebben de school een zak van 50 kg rijst, bloem en suiker gegeven, wat mooi dat we dit als stichting mogen doen. We hebben iets van de gebarentaal mogen leren, ze gaven allemaal als teken 'I love you', zie foto.
Gambia Child 21

Op de Roots zit een jongen die zeer ernstige bloedarmoede heeft. Hij kon al jaren niet meer naar school. Zijn zusje heeft hij al verloren aan deze ziekte. Zo gauw hij op de Roots komt leeft hij helemaal op, want hij kan nu weer laten zien wat hij nog wel kan. Al de kinderen samen op de Roots die zo gezellig zitten te knutselen, lachen, genieten, wat er normaal nooit van komt. We hebben een doof meisje Fatou breien geleerd, gelijk de volgende keer wilde ze graag weer verder met breien. En zelfs hebben we Mo leren knutselen bijv. met hele lange rietjes die we gekregen hadden. Zie foto.

Gambia Child 22

Zeker zullen we ook niet de lieve mensen vergeten die zoveel spullen hebben verstuurd en de mooie shirts die we mochten geven, aangeboden door de broer van Lia.

Misschien hebben we dat al vaker vermeld, maar nog een keertje dan. Dank jullie wel voor alle support, u gebeden, medeleven en jullie giften.
De hartelijke groeten,  Fatou en Bintou

 

Nieuwsbrief 15 Februari

We zijn nu al weer 4 dagen in Gambia. Het lijkt al weken, want wat hebben we veel gedaan. We waren natuurlijk erg benieuwd naar het klasje The Roots, nou we hebben het ervaren en gezien. Wat indrukwekkend!! Mo heeft in een korte tijd zo veel voor elkaar gekregen en dat is geweldig om te zien. Wat een passie heeft die man. Intussen zijn er 12 gehandicapte kinderen in The Roots;  die we eigenlijk kunnen verdelen in 3 groepjes; Jonge verstandelijk zeer beperkten, die ook thuis verwaarloosd zijn, kinderen die zich goed kunnen uitdrukken en dove kinderen. 

Al deze kids hebben we nu ook thuis bezocht, allemaal hebben ze hulp nodig.  Telkens merken we het grote cultuurverschil. Vaak denken de Gambianen waar wij hulp bieden dat we ook wel kunnen mee betalen aan voeding, hulpmiddelen, medicijnen, etc. We bekijken het per situatie en per kind. We bespreken het steeds samen met Mo.

Bij 1 sponsorkind Abdouli ging het deze keer mis. We hadden sponsorgeld betaalt in november voor de school. Familie was zo blij dat hij naar school ging. Nu kregen we te horen dat het helemaal mis gegaan was op school. Hij moest nogal eens naar het toilet. Hij kwam vaak vervuild thuis. Op een gegeven moment waren ze hem vergeten en hadden ze hem uren lang op de toilet laten zitten. Vader heeft hem van school gehaald. We gaan nu samen bekijken naar andere mogelijkheden.

Meisje Gastz ; het gaat heel goed op school en wat was ze blij ons te zien. Ze kreeg vandaag een toiletstoel van ons; Surprise. Wat was ze happy... nu hoefde ze niet meer boven een gat te hangen met assistentie. 

Moeder is ook zeer dankbaar met onze hulp. Ze heeft sinds 6 dagen een 'new born baby'. Daarom worden we woensdag uitgenodigd voor de 'name ceremonie' en deze baby krijgt Francien's Gambiaanse naam Bintou. Mooi hè...   Wij dachten eigenlijk dat deze baby een jongetje was, maar blijkt nu toch een meisje te zijn( hihi)

We hebben nog heel veel plannen deze week.   En ja , het is erg druk maar we doen het met heel veel plezier. Want lol hebben we zeker. Donderdag en vrijdag gaan we we weer naar de bush, in ieder geval Idea bezoeken. Zaterdag horen jullie hopelijk meer van ons....

Allerliefste Gambiaanse groetjes,Fatou en Bintou


19 November 2015
De nieuwe sponsorkinderen hebben we bezocht op school, ze zijn erg blij.

Omar, de jongen die al eerder een rolstoel toegezonden kreeg ,gaat naar een prive school. We hebben hem bezocht. Volgens de leiding kan hij erg goed leren en gaat vooruit. Hij kan niet praten en is spastisch, maar kan veel duidelijk maken dmv attributen. Hij maakt zelfs zo snel vooruitgang dat ze denken dat hij later een aardige kantoorbaan kan krijgen. Geweldig om te zien.

We zijn bezig een klasje voor kinderen met een handicap op te zetten voor Mo genaamd "The Roots". Het is niet zo makkelijk als dat we dachten. We wilden spullen gaan kopen voor de klas,  het liefst met 2e hands spullen, maar dit is hier zoveel duurder dan in  Nederland. Dus we hebben besloten dat in Nederland te kopen en dit te verzenden.  Mo kan in principe al starten d.m.v. geleende spullen. Het is beter dit met eigen spullen te doen. Misschien hebben jullie nog ergens wat staan? We zijn op zoek naar een groot whiteboard, educatief speelgoed, prenten, kinderboekjes in het Engels en muziekinstrumentjes. 

We zijn naar de dovenschool geweest om Kumba te bezoeken. Ze kon zich  erg goed uitdrukken met de gebarentaal. We zijn op zoek naar gehoorapparaatjes voor deze kinderen.  De gehoorstukjes (wat op maat gemaakt wordt voor in het oor) worden op de school gemaakt, maar ze hebben geen gehoorapparaatjes meer. Hebt u nog een apparaatjes liggen? Laat het ons weten! Misschien kunnen we die de volgende keer meenemen.

Vandaag alweer zoiets moois meegemaakt! We bezochten Mariama aan wie we  €70 hadden gegeven om naar school te kunnen gaan. Echter het schoolgeld wat ze moest gaan betalen was  € 100,-.  Mariama was zeer teleurgesteld en haar moeder wilde ons de 3500 dal.(€70) teruggeven. Ze konden nl de rest echt niet betalen.

We kwamen op het idee om toch eerst samen met Mariama naar de school te gaan en daar te gaan praten met de directeur. Mo begon te praten over onze stichting. Zo lang hij sprak was iedereen stil en onder de indurk. Zo mooi!!. Na dit gesprek hoefden we  als stichting niet méér te betalen dan  € 60,-  en voor de overige   € 10 kan ze uniformen, schooltas etc. van kopen. 

Deze mooie jongedame zat naast me. Ik zei; congratulations!! You can go to school. Even later zat ze te huilen. Ze mag voor het eerst in haar leven naar school!! En als dank gaat ze morgen voor ons koken, ze staat bekend als iemand die zeer goed kan koken, dus dat beloofd wat.

Dit is jammer genoeg onze laatste nieuwsbrief vanuit Gambia van deze reis.

We hebben heel veel kunnen doen en iedere dag hard gewerkt. We hebben dit met een  goed gevoel gedaan.  Lia is zeer dankbaar dat ze dit persoonlijk heeft mogen meemaken en gaat met een hart vol liefde voor deze mensen naar huis, want wat zij heeft gezien en meegemaakt is niet te beschrijven, maar wel goud waard!!

Dank je wel allemaal voor jullie geweldige support en lieve ,leuke reacties, dit geeft ons veel steun om door te gaan,

We willen beide in februari 2016 terug om te kijken hoe het met deze mooie kinderen gaat,

Tot de volgende keer vanuit Nederland,

Groetjes,  Fatou en Bintou

 

16 November 2015
Wisten jullie al; Dat Lia zoooo creatief is en de uitvinding van het jaar gedaan heeft!

Alle lekke binnenbanden van rolstoelen hebben we vervangen door een tuinslang gekoppeld met een koperen pijpje; resultaat nooit geen lekke band meer.  We vragen hier natuurlijk wel patent op.

Vandaag zelfs een 2e handse rolstoel aangeschaft voor een prikkie. Deze meteen gebracht bij een meisje die in een versleten rolstoel zat. Glimlach van 'oor tot oor' wat wil je nog meer....

De meeste nieuwe sponsorkinderen zijn al naar school. Ouders nemen ons mee in hun dagelijkse gebeden, zijn zo blij. Ook wij worden er vaak emotioneel van.

Het bedrijf  BAP Medical BV Nederland  heeft een half jaar geleden 2 tubes Alhydran (littekencrème) mee gegeven voor Abdoulli  een jongetje met ernstige brandwonden, ook bij hem zijn de resultaten gigantisch, wat een verschil!

Mo onze mediator begint een eigen klasje met 10 gehandicapte kinderen die bij hem in de buurt wonen. We krijgen de bibliotheek van een lagere school waar Mo deze kinderen mag begeleiden. Helemaal gratis. Hij heeft ook een naam gegeven voor dit klasje THE ROOTS.  Hij is hier enorm blij mee.  Mo is zo begaan met de gehandicapte kinderen, geweldig om mee te maken.

En dat we tijd te kort hebben en dat we eigenlijk nog lang niet naar huis toe willen.We missen jullie al wel een beetje hoor. Maar we zijn nog zo druk bezig, en willen zo veel mooie dingen doen....

Heel veel Gambiaanse zonnige groetjes,   En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet......

Lia (Fatou) en Francien( Bintou)


8 November 2015
Het platteland in Gambia ziet er iets anders uit dan het platteland in Nederland. Stoffige wegen, geen electriciteit, en huisjes waar wij ons vee niet eens in zetten. Het woord 'bush bush'  komt meer in de richting. Maar wat mooi en puur! 'Back to the basic'.We zijn er heen gegaan met de boot. Tocht duurde 3 uur. Het was bloedheet die dag. Maar het was te doen. Alles daar is primitief, dus ook het vervoer. Er werd voor ons een ezelwagen geregeld. Met ezel en wagen gingen we naar het dorpje waar het gehandicapte meisje Idea woont. Dit bleek een enkele reis van  2,5 uur!

Maar het was allemaal de moeite waard. We zijn met de moeder van Idea naar de school gegaan en geregeld dat zij naar school kan. Idea was zo blij dat zij ons ter plekke 'de hemel in prees'. Wat een vreugde.... Dit kun je niet na vertellen. Voor ons zo'n klein bedrag van €70,- maar voor dit meisje zo'n wereld groot verschil!!

Als er gehandicapte kinderen zijn op het platteland, worden deze vaak naar familie gebracht op het vaste land. Omdat daar meer mogelijkheden zijn. Zij worden daar dan ondergebracht bij familie.

Ook hieruit blijkt dat een Gambiaan over het algemeen denkt aan zijn medemens. Hoe arm zij ook zijn, zij vangen de zwakkeren op.

Isatu, het meisje wat met haar handen op slippertjes loopt, blijkt al een jaar maagdarmklachten te hebben, daardoor ging ze nogal eens niet naar school. Ze had ook vieze plekken op haar been, ze kruipt daar vaak op. Ook haar oma had last van duizeligheid, moeheid en hoofdpijn. Met beiden zijn we naar een apotheek gegaan waar een dokter aanwezig was. Daar werden ze onderzocht. Oma lijdt aan bloedarmoede kreeg daarvoor een drankje en Isatu kreeg 2 kuurtjes mee voor haar klachten. We dachten meteen dat we veel moesten betalen voor dit alles, omdat we blanken zijn. Maar dit viel ons erg mee, we hoefden maar €3,50,- af te rekenen. Oma en Isatu zijn weer geholpen en waren ons zeer dankbaar.

Door al jullie giften konden we ook vandaag nog een paar kinderen blij maken om naar school te laten gaan.

En tot ziens!!!

 

Oktober 2015

Beste mensen,
Gisteren zijn we gelukkig goed aangekomen in Gambia. Vandaag al gelijk op stap. Lia had een houten trein met rails meegenomen vanuit Nederland. This was a big surprise voor de kinderen op een compound.

Op deze compound woont ook Mandiki, het bijna blinde meisje.  Al de kinderen en ook de volwassenen kenden dit speelgoed niet. We hebben het geprobeerd uit te leggen en Mo onze mediator ging aan de slag samen met de kinderen. Zelfs de volwassenen waren geïnspireerd. Mooi om te zien. Ze gingen ook samen spelen. Mandiki deed veel op gevoel, maar vond het ook erg leuk.

Hierna zijn we naar Ismaul  gegaan, een jongen met sikkelcel anemie( ernstige bloedarmoede)Een broer van hem gaf uitleg dat ze al veel met hem afgedoktert hadden maar dat ze nu in de financiële problemen zaten en ook niet meer wisten hoe nu verder? Het gaat  echt steeds slechter met hem. We maakten een afspraak dat we binnenkort met hem samen naar het ziekenhuis willen gaan.

Ook op deze compound was een zeer ernstig gehandicapt kindje van 3 jaar, zo geboren en er wordt weinig mee gedaan. Ook haar nemen dat maar gelijk mee de volgende keer.

We hebben met Mo onze mediator een heel goed gesprek gehad. En we hebben kennis gemaakt met een nieuwe vrouwelijke mediator zodat ze meer en beter samen kunnen werken.

 

Wij denken dat dit nog beter gaat werken, omdat we waarschijnlijk in deze tijd nog 8 sponsorkinderen er bij krijgen. Dit is natuurlijk allemaal mogelijk door jullie geweldige bijdragen!!

Juni 2015

Het is alweer 3 maanden geleden dat we in Gambia geweest zijn.
Gelukkig hebben we goed contact met onze mediator Mo. Mo werkt veel op de Methodist school, de school voor 150 gehandicapte kinderen. Ook heeft hij een aantal keren de sponsorkinderen bezocht, op school of thuis.

Isatou. 
Het meisje dat op haar handjes loopt, gaat nu naar school in de rolstoel. Ze doet het erg goed en vindt het zo fijn. Heeft al jaren lang last van haar darmen. Onze mediator laat dit onderzoeken en als er medicijnen nodig zijn, horen we dat.

gambia child 2015-06 Isatou

Assan,
Is pienter en kan goed leren op school. De leerkracht zegt wel dat hij zich afzijdig opstelt tegenover zijn klasgenootjes, en denkt dat hij misschien gepest wordt i.v.m. zijn handicap. Mo denkt dat hij beter zou passen op de Methodist school, omdat deze school er enkel is voor gehandicapten. Mo gaat kijken of hij dit kan regelen. In de weekenden en vakanties gaat Assan nog wel bedelen, omdat hij dat altijd zo gewend was, en dan komt er nog wat geld binnen voor zijn moeder en andere familieleden.

gambia child 2015-06 Assan

Nday
Heeft haar draai helemaal gevonden in Second home, het gezinsvervangend tehuis. Daarvandaan wordt ze met een bus naar de Methodist school gebracht.

gambia child 2015-06 Nday

      

Yaay
Het meisje met de grote wonden op haar bips. Zij is ook opgenomen in Second home, heeft een speciale 'nanny' die ook haar wonden verzorgt. Wanneer de wonden dicht zijn, mag ze ook naar de Methodist school.

gambia child 2015-06 Yaay

Ica
Het meisje dat 7 jaar geleden twee keer haar been heeft gebroken en die we in maart verzorgd hebben i.v.m. een schimmelinfectie.Zij is al een paar keer naar het ziekenhuis geweest, waar in november dit jaar een chirurgisch team uit Duitsland komt om haar te opereren.

gambia child 2015-06 Ica

Abdoullie
Het jongetje van 2 jaar die vooral bij zijn hals zoveel littekens heeft door brandwonden. Dat littekenweefsel bij zijn hals groeit naar binnen en moet geopereerd worden. Hij gaat hopelijk ook in datzelfde ziekenhuis geopereerd worden door de chirurgen uit Duitsland.

gambia child 2015-06 Abdoullie

Adama
Het meisje met de vele vergroeiingen aan haar rug en benen. Gaat ook iedere dag naar school. 's Avonds krijgt ze extra bijles om hopelijk na de zomervakantie op hetzelfde niveau te zijn als haar leeftijdgenootjes. Ze is zoooo blij en vraagt geregeld aan onze mediator hoe het met ons is in Holland. 

gambia child 2015-06 Adama

Idea
Het meisje in de 'bush' dat van Gambiachild een goede rolstoel kreeg en boekjes om Engels te leren. Gaat nog niet naar school. Dit heeft de mediator nog niet kunnen regelen met de ouders, omdat deze vaak niet thuis zijn.

Kumba
Dit is Kumba, het dove meisje dat we ondersteunen

gambia child 2015-06 Kumba

Bijna iedere maand laten we bananendozen vol met baby-, kinder-, volwassenkleding en schoenen versturen. Wij weten  dat het daar goed terecht komt en dat ze er enorm blij mee zijn. Dus als u nog spullen heeft, of vragen, bel gerust naar Francien: 06 45038000.

Ook hebben we een rolstoel verzonden voor een gehandicapte jongen Omar. Waarschijnlijk wordt hij ook ons sponsorkind,  we gaan hem in oktober bezoeken.

16 oktober gaat Francien weer naar Gambia voor 3 weken.  Lia van Zandwijk uit Brakel heeft te kennen gegeven dat ze graag mee gaat naar Gambia en dat ze zich helemaal in wil zetten voor Gambia child. Wij vinden dit geweldig nieuws!!

Mo heeft nog 3 gehandicapte kinderen gevonden die wachten op ons bezoek omdat ze erg graag naar school willen

Maart 2015

Reis naar Gambia van 27 februari tot 20 maart 2015 door Mary en Francien
We zijn weer terug op Hollandse bodem met veel indrukwekkende ervaringen en geweldige resultaten. Inmiddels gaan er 8 sponsorkinderen naar school via de stichting waarvan 4 in deze weken. Hierbij een aantal persoonlijke korte mededelingen van de kinderen:

Yaay; een meisje met wonden op haar billen maar ook wondjes aan haar teentjes die door ratten aangevreten waren.
We hebben voor haar een nieuw prinsessenbed gekocht met matras. Ze ligt nu niet meer op de grond. Ze straalde van oor tot oor.

Gambia Child 2015-04a

Nday;Zij verblijft op schooldagen in een gezinsvervangend huis (www.second home.nl),zij zorgen ook dat Nday naar een school gaat voor gehandicapten( Methodist school) samen met nog 10 andere kinderen. We zijn samen met Nday en haar zusje naar het strand geweest. Dit was voor beide de eerste keer. We hebben met z'n allen genoten.

Kumba; Het dove meisje hebben we op de dove school bezocht. Ze heeft het heel goed naar haar zin en leert gebarentaal.

Mandiki; Zij gaat naar de blinde school. Leert al goed de Engelse taal. GC heeft ervoor gezorgd dat ze een braille typmachine krijgt, daar gaat ze volgend jaar mee werken.

Idea; Het meisje op het platteland hebben we een rolstoel gebracht en een paar Engelse boekjes, ze was er heel erg blij mee. Ze wilt nog steeds erg graag naar school. Dit gaat de mediator Mo zo snel mogelijk proberen te regelen.

Isatou; Eeen nieuw sponsormeisje. Haar benen zijn verlamd, ze loopt op haar handen met slippertjes. We hebben geregeld dat ze naar school gaat. Rolstoel stond kapot in de schuur, bij de fietsenmaker op laten knappen. Zij en haar familie waren heel erg blij dat ze naar school toe kon.

Fatou; Een nieuw sponsormeisje, ze is halfzijdig verlamd, gaat al naar school. Familie is ook erg arm, af en toe wordt hun eten en kleding gebracht door Mo, de mediator. We blijven Fatou volgen.

Adama; Een nieuw sponsormeisje van 9 jaar. Kan niet lopen door vergroeiingen. Schuift op haar knieën/onderbenen rond. Helpt op deze manier veel in het huishouden mee, maar heeft het er al heel lang over dat ze graag naar school wilt. Ze kreeg een rolstoel (vanuit Nederland laten verzenden) en een nieuw matras.

Ook met Adama en haar zusje zijn we naar het strand gegaan en wederom was dit een groot succes. We hebben geregeld dat Adama naar school gaat, ze vindt het geweldig. Ze is intelligent en kan naar de gewone basisschool. Ze krijgt bijles tot aan de zomervakantie zodat ze snel met haar leeftijdsgenootjes verder kan gaan.

Ica; Ook een nieuw sponsormeisje, ze is 10 jaar. Toen Ica 3 jaar was heeft ze tot 2x toe haar onderbeen gebroken maar er werd niets aan gedaan. Onderbeen is helemaal vergroeid. Er was een ernstige schimmelinfectie opgetreden aan beide benen.We hebben medicatie en crème gekocht en als behandeling gebruikt. Na 10 dagen zagen beide benen er heel goed uit.

Assan; Een nieuw sponsor jongen van 12 jaar. Hij is spastisch en zit in een rolstoel. We ontdekten hem bij een tankstation waar hij zat te bedelen. Hij wilde graag naar school maar familie kon zijn inkomsten niet missen. Gesprek met ouders gehad, ze vinden het fijn als wij hun ondersteunen met bijv. rijst. Assan gaat nu naar school, en is heel erg blij.

Ebrahim; De broer van onze mediator Mo. Ebrahim, is een verstandelijk gehandicapte jongen hij woonde op het platteland. Omdat familie graag wilde dat hij naar de Methodist school kon werd hij over verhuisd naar het vasteland. Er is een nieuwe ruimte voor hem gemaakt op een compound en wordt nu iedere schooldag opgehaald met de schoolbus en opgevangen op de school.

Ismaula; Deze jongen heeft een zeer ernstige bloedarmoede waar zijn zusje al aan overleden is. Hij gaat niet meer naar school ivm moeheid. Ook hier is de armoede groot, we blijven hem in de gaten houden.

Nog heel veel mooie belevenissen en foto's vindt je op de website; www.gambiachild.nl

Veel lees en kijkplezier!

 

Gambia Child 2015-04b

 

Groetjes,
Mary en Francien




Februari 2015
27 februari gaan Mary Rijneveld en Francien Smits weer naar Gambia.
Intussen zijn er weer heel wat dingen gebeurd, zoals Meisje Yaay is het meisje dat verlamd is. Ze ligt in het ziekenhuis met een ontstoken voet en wondjes aan haar teentjes, doordat deze aangevreten zijn door de ratten. Afschuwelijk. Yaay slaapt normaal op een matrasje op de grond. We gaan zorgen dat er een bed en een matras komt. Dit bed willen we ter plaatse aanschaffen. Voor Abdoulie hebben we littekenzalf voor 7 maanden van het bedrijf Alhydran gekregen om hem daarmee te behandelen. Een prachtig gebaar!

De drie gezonde, maar erg arme kinderen van 4, 7 en 9 jaar,Abdou, Mariama en Issaitou Badje,

Nday, het meisje van 12 jaar was nog nooit ergens naartoe geweest. Nu is ze geplaatst op SecondHome (gezinsvervangend huis voor gehandicapten) en gaat iedere dag naar school. Ze heeft het heel erg naar haar zin.

Als we in Gambia zijn gaan we naar het platteland om Idea een rolstoel te brengen en ook wat Engelstalige boekjes om op zo'n manier toch wat te leren. Ook willen we een bezoek brengen aan de school aldaar om schriftjes en potloden uit te delen. We zijn verpleegkundigen en willen graag een paar dagen mee werken in het plattelandsziekenhuis. Dit lijkt ons een geweldige ervaring.

Daarna gaan we ook het blinde meisje Mandiki en het dove meisje Kumba op school bezoeken. En nog 3 andere gehandicapte kinderen staan op de lijst om te bezoeken, en hopelijk kunnen we hen ook naar de school voor gehandicapten laten gaan. Dat is ons grootste en mooiste doel.

Dus mensen, zo jullie zijn weer een beetje op de hoogte.

We zijn zo blij met de giften, want wat kunnen we hier ontzettend veel mee doen! De gezichtjes van deze kinderen, dat ze nu eindelijk naar school mogen en aandacht krijgen, doet zo enorm veel! Misschien is het voor Gambia een druppel op een gloeiende plaat, maar voor deze kinderen gaan nu naar school. 


December 2014
Vorige week  zijn wij (Jolien en Francien Smits) thuis gekomen uit Gambia.

We hebben een zeer enerverende week achter de rug. Met heel veel mooie en indrukwekkende ervaringen. Ons grootste doel in deze week was rijst te brengen bij de zeer arme mensen, maar natuurlijk ook de sponsorkinderen bezoeken. Dit alles is gelukt.
Gambi Child 17
We hebben maar liefst 21 zakken rijst rondgebracht. Dit hebben we gedaan via en met Petra van den Heuvel en Jeanette Buijs zij wonen gedeelten van het jaar in Gambia. Zij weten de armste der armen te vinden. Op de meeste plaatsen waar we kwamen waren de  mensen stomverbaasd dat ze ineens een zak rijst kregen. Vaak begonnen ze te bidden voor dit grote geschenk. Geweldig dat we dit konden en mochten doen. We zijn zo dankbaar!!

Ook hebben we Mandikie bezocht op de blindenschool. Ze leert al veel Engels, en ze is superblij dat ze naar school toe kan. Ze kon nog niet gelijk met de braille typemachine werken, volgend jaar hoopt de leraar daarmee te gaan starten.  Zij wordt  met de schoolbus gehaald en gebracht. GC sponsort dit mee.
Gambi Child 15Gambi Child 16
Djee, een 12 jarig meisje met een beperking, leeft in de bush in een zeer arme omgeving. Ze was nog nooit weggeweest van de compound.  We namen haar mee per taxi naar school. Ze was heel erg blij. Djee is spastisch en praat moeilijk, maar is best slim. Ze heeft zin om ook Engels te leren praten. Ze wordt opgenomen in een gezinsvervangend tehuis voor gehandicapte kinderen; www.secondhome.nl. Op deze manier gaat Gambia Child samenwerken met Second Home.

Petra van de Heuvel heeft de stichting Future for Young People; www.ffyp.net. Met haar zijn we naar meisje Yaay gegaan. Ruim een jaar geleden is Petra erachter gekomen waar en hoe dit meisje leefde. Ze leefde in erbarmelijke omstandigheden. Haar matrasje zat onder de ontlasting en urine. Af en toe kreeg ze een stuk brood of vis toegeworpen. De laatste tijd wordt ze regelmatig bezocht door vrijwilligers uit Nederland. Petra is geregeld met haar naar een  ziekenhuis geweest, daar is een katheter ingebracht  zodat haar decubitus wonden op haar stuit kunnen genezen. Regelmatig komt er een verpleegkundige die haar verzorgt. Dit alles moet betaald worden. Gambia Child heeft besloten om mee te sponsoren, we hopen dat alle wonden goed herstellen en dat ook Yaay over een tijdje naar school toe kan. 

Petra kent naast Yaay meer families met gehandicapte kinderen, we hebben deze 10 families bezocht en een zak rijst gegeven. Ook op deze manier gaan we samenwerken met FFYP, een geweldig mooie stichting.

Het meisje Kumba Lowe hebben we ingeschreven bij de doven school. Paar dagen later mocht ze al starten. Ze gaat er de gebarentaal leren. Ze wordt per schoolbus naar school gebracht. GC gaat dit mee sponsoren. Haar moeder was zo blij!! Dat haar kind naar school toe mag .

Samen met de Nederlandse Jeanette zijn we de bush in gegaan en hebben zakken rijst rond gebracht. Jeanette heeft ons ook mee naar haar overburen genomen.  Daar verblijven 3 kinderen(4,6 en 9 jaar) in een leegstaand huis, de hele dag moederziel alleen. De ouders werken voor een heel laag inkomen. Zij komen s'avonds laat thuis. De kinderen kunnen niet naar school omdat er geen geld is. Samen met Jeanette hebben we geregeld dat ze na de kerstvakantie naar school kunnen. Hoera!! Ook dit gezin hebben we rijst gegeven. Gambia Child blijft dit gezin volgen.

Ook kende Jeanette een gehandicapte vrouw met drie jonge kinderen. Iedere dag gaat ze bedelen in een toeristische omgeving. Maar dat is 10 km verderop. S'avonds langs een drukke weg dezelfde 10 km terug, met haar 3 kinderen. Dit gezin hebben we voorzien van 50 kg.rijst.

We hebben de grootste vuilnisbelt van Gambia bezocht, de mensen die daar dichtbij in een krot wonen, moeten de rook van de vuilnis die steeds in brand wordt gestoken inademen .

Ik heb een familie bezocht met 6 kinderen, die leven, spelen, eten van de vuilnis. We hebben ze rijst gegeven. Moeder was zo blij met dit geschenk.

We hebben nog veel meer mooie foto's en verhalen, maar dat alles staat op de website www.gambiachild.nl

Gambi Child 14


Oktober 2014

Begin november zouden Mary en Francien weer vertrekken maar i.v.m. vooral de angst dat  Ebola kan uitbreken ook in Gambia hebben we de reis kunnen annuleren. Er is momenteel geen Ebola in Gambia, maar de gezondheidszorg is er slecht. Onze familieleden en vrienden vonden het  verstandig om niet te gaan. We vinden het natuurlijk heel erg jammer! We hopen als alles onder controle blijft en er meer bekendheid is over Ebola dat we toch echt in februari 2015 wel kunnen gaan.

Intussen gaat Mandikie naar de blindenschool met haar brailletypemachine, ze vindt het  erg leuk om nu toch eindelijk naar school te gaan.

Djee het gehandicapte meisje van 12 jaar gaat nog niet naar school de mediator Kebba gaat dit  proberen te regelen. Maar momenteel heeft hij geen geld voor vervoer naar onze kinderen dus misschien moet dit wachten tot februari. Helaas.

We hebben veel kleding en andere spullen ingezameld en afgeleverd bij de container van  www.goforafrica.nl  Er zijn ruim 40 zakken kleding ingeladen plus 2 rolstoelen. Dit alles wordt verscheept en in februari kunnen we deze spullen ter plaatse uitdelen.  

We hebben contact met deze organisatie. Zij hebben ook een klasje voor gehandicapte kinderen in Tanje(Gambia), misschien kunnen een aantal van onze sponsorkinderen in de toekomst daar terecht.  Op deze manier zouden we kunnen gaan samenwerken.

Groetjes Mary, Wilma, Wim enFrancien

September 2014

Dit is een tijd geleden.
In maart zijn Wilma en Francien teruggekomen vanuit Gambia met héél veel indrukken en ervaringen. Ook hierna werden de contacten op peil gehouden van en naar Gambia.

Kebba, onze mediator heeft te kennen gegeven graag met ons samen te werken maar hij moet te vaak heen en weer reizen vanuit het platteland naar de stad. Deze reizen kan hij natuurlijk niet gratis doen en de benzineprijzen rijzen daar de pan uit.

Nu heeft hij 2 vrouwelijke potentiële mediators leren kennen waar Mary en Francien in novemer mee in gesprek gaan. U leest het goed, Mary en Francien gaan in november Gambia weer bezoeken. Door de wisseling van mediator hebben we helaas het contact met twee sponsorkinderen  moeten stoppen, dat zijn Mariama  en Mamadou.

We proberen in november de sponsorkinderen te bezoeken. Kebba heeft daarbij nog 2 gehandicapte kinderen bezocht die eventueel in aanmerking kunnen komen voor onze stichting.

In september of oktober laten we per container bananendozen gevuld met veel baby/kinderkleding en andere spullen verschepen. In november delen wij dit ter plekke uit.

Sandy Janssen heeft ook een stichting in Gambia (www.svko.nl)  zij heeft 2 sponsorkinderen van ons  bezocht: Djee en Mandikie , dit is te bekijken op onze site: www.gambiachild.nl.

We zijn blij met ons nieuwe bestuurslid Wim Dijkema als penningmeester. We zijn nu met 4 bestuursleden.

Ook zijn we zeer verrast door de vele giften die we nog steeds mogen ontvangen.

Daarvoor heel veel dank!!!

Hartelijke groet, Wilma van Arkel / Mary Rijneveld / Wim Dijkema / Francien Smits

 

10 Maart 2014

Mandiki, ze is bijna blind geworden sinds haar 4e jaar. door een ziekte. Ze is nu 8 jaar. Gambiachild laat haar binnenkort naar een blindeschool gaan, voor 220 euro per jaar. En ook gaat hier een zak rijst naar toe.

Gambia Child 13

 

Djee in Brufut, is een meisje van 12 jaar, ze leeft onder bittere omstandigheden, hele dagen hangt ze in een rolstoel, kan niet staan of lopen, niet praten, kan 1 arm en hand gebruiken, verstandelijk was er ons inziens niets mis mee. Ze kan s`nachts slapen in een schuurtje. Er wordt niets mee gedaan omdat er geen geld is om haar ergens mee naar toe te nemen.  Voorlopig kunnen we nog niets, alleen heeft Gambiachild een zak rijst aangeboden.

Gambia Child 12

 

Fatima 9 jaar, is blind sinds haar geboorte, is 5 jaar naar de blinde school geweest, zit nu op een gewone basis-school, ze is erg intelligent, de hulpvraag van haar was of ze na de basisschool door mag naar het voortgezet onderwijs, ongeveer 300,euro per jaar.4 weken geleden was haar vader overleden en moesten ze met het hele gezin naar een krotje verhuizen, ze sliepen daar op 3 matrassen  met 11 personen. Gambiachild blijft haar volgen de komende tijd.

Gambia Child 11


Deze jongeman Ismaula, heeft de ziekte Sikkel cel anemie, zeer ernstige bloedarmoede wat hem ernstig verzwakt heeft. Hij gaat niet meer naar school door de ziekte. Beweegt zich voort met veel moeite. We proberen hem te blijven volgen. 

Gambia Child 10

 

Midden in de bush vonden we dit meisje van 7 jaar. Ze zit in een oude harde rolstoel, zou wel met haar handen de rolstoel willen bedienen, maar de wielen waren niet groot genoeg,dus ze kon er weinig mee. Ze zou super graag naar school willen en was ook humoristisch en intelligent. Haar ouders zijn meestal weg,  haar oudere zus verzorgde haar. In de verre omgeving was er niets om haar maar enigzins iets te bieden. We proberen haar te blijven volgen.

Gambia Child 9

 

De drie oudste van dit gezin zijn lichamelijk gehandicapt, onder hen komen nog 7 andere kinderen. Vader is overleden. Dit gezin staat in de buurt bekend als zeer arm. De drie kinderen op de basisschool gaat Gambiachild ondersteunen en zorgt voor rijst voor deze familie.
Gambia Child 8


4 maart 2014
Afgelopen dagen zijn we de bush ingegaan, het waren heel mooie ervaringen. De volgende keer ga ik echt langer, want voor mij gevoel kan ik daar echt goed en beter werk verrichten. Ook Wilma vond het prachtig, terug naar de basic, het geeft een heerlijk gevoel.Voor dat ik kwam had Mohammed al gehandicapte kinderen gevonden in de bush, dus had al vooruit gewerkt voor ons.

We hebben zijn familie ontmoet in een grote compbound met gigantisch veel kindjes. Een broer van Mohammed heet Ebrima, is meervoudig gehandicapt. Hij kan niet praten, alleen wat geluiden voortbrengen, is incontinent, is verstandelijk zeer beperkt, kan lopen, zit als een baby overal op en in. Dus het is zaak om hem een hele dag in de gaten te houden. Hij zag er vreselijk verwaarloosd uit. De hulpvraag van zijn moeder is om hem intern ergens te plaatsen, Gambiachild gaat dit proberen te regelen de komende dagen. We hebben de familie al wel een zak van 50 kg. rijst gegeven. 

Het volgende meisje was Aida van 7 jaar. Ze is lichamelijk gehandicapt, maar verstandelijk heel goed. Wordt verzorgd door oudere broer en zus. Ouders zijn meestal weg.

Ook zij zou het geweldig fijn vinden om naar school te gaan en daar intern te verblijven. Dat kan hier niet in de bush, dus zullen we rondom de steden wat moeten vinden. Het is daar uren vandaan reizen.  Ook voor haar gaan we op zoek naar een plaatsje.

Daarna hebben we Mariyama in de bush gevonden. Zeer meervoudig gehandicapt. 7 jaar en al die tijd wordt ze verzorgd door haar grootouders dit kind kan alleen maar liggen, verder niets. Ook voor haar gaan we deze week proberen een plaatsje te zoeken. Al deze families waren heel erg blij met ons bezoek. Er werd gebeden voor ons. 

Daarnaast zijn we op bezoek gegaan bij een grote familie met 10 kinderen, heel erg arm. Vader is overleden, de oudste kinderen zijn al tegen de 20, maar alle drie lichamelijke beperkingen. Zij proberen samen met de moeder de rest van de kinderen te verzorgen, maar door hun beperkingen lukt dat haast niet. Sjonge jonge, wat een armoede. We hebben beloofd de drie kinderen die naar de basisschool gaan daar de scholing mee te ondersteunen. Dus op naar de school. Gesproken met het hoofd vd school. Iedere dag betaalt ieder kind 1 dalassi voor de maaltijd die ze daar dan krijgen. We hebben voor deze 3 kinderen voor de komende 9 maanden het eten op deze manier betaalt, en geven de familie nog een zak rijst van 50 kg. Op deze school koken ze iedere schooldag voor 431 kinderen. Er ligt een grote moestuin bij die de kinderen zelf onderhouden samen met wat leerkrachten. Van de overheid krijgt de school rijst en zout. Weer geweldig ervaringen op gedaan. We zijn zo blij en dankbaar dat we dit mogen doen. Het is gewoon niet te beschrijven hoe mooi dit is!!

Wilma:zoals Francien omschrijft,....woorden zijn niet toereikend om uit te  leggen hoe bijzonder het is om dit werk te mogen doen.

Intens genieten van iedere dag ( en nacht )... Ha ha ha,het nachtleven is ook heeeel indrukwekkend hier in Gambia.

Momenteel ben ik me bewust alvast aan het voorbereiden op de terugkomst naar Holland.

Goed??!!!!! Met pijn in mijn hart...ik laat hier een stukje van mezelf achter.....een goede reden om terug te keren als allerlei factoren dat toelaten. Dat is voor later,niet nu!!......embrace life and live....stap voor stap....

Heel veel liefs vanuit Gambia van Francien (Bintou)en Wilma ofwel:Fatima, mijn Gambianame inmiddels)

Gambia Child 6

 Met het blinde meisje Mandiki naar het strand, voor haar de eerste keer.

Gambia Child 7

 

1 maart 2014
We hebben intussen de mooie dingen van gambia leren kennen. Mensen die ons heel veel geholpen hebben. Meerdere families leren kennen. Een zusje van een goede vriend Mohammed kookt bijna iedere dag voor ons zelfs Wilma heeft er geen last van. Ze kookt echt netjes en spoelt alles goed af. Allerlei gerechten heeft ze ons voorgeschoteld. Lekker hoor! We hebben net met onze rechter hand gegeten dus zonder bestek. Gaaf! Ook een hele uitleg gekregen over het bidden, hoe en waarom ze alles doen. Mooi om te horen en dat ook alles goed uitgelegd wordt.

Maandag zijn we over verhuisd naar een ander appartement, veel mooier en een grotere badkamer. Heerlijk luxe. Maar aan de andere kant zien we heel veel armoede. Wat is het oneerlijk verdeelt in de wereld. Maar de meeste mensen zijn toch heel vrolijk en tevrede met wat ze hebben omdat ze niet beter weten. Kinderen die altijd aan het spelen zijn in het zand en meestal veel beter op blote voeten lopen als met schoenen aan.

Vanmorgen zijn we naar de blindeschool gegaan waar ons sponsorkind Madiki terecht komt.
We hebben een gesprek gehad met de headteacher. De school wordt gesponsord door andere landen. Anders zou deze school niet bestaan. Alle kinderen lopen met uniformen en moeten schoenen aan. Schoolfee is gratis.  De kinderen blijven 5 jaar op deze school en daarna gaan ze naar een gewone basisschool met een braille type machine.
Ze gebruiken cassetterecordertjes met cassettebandjes waar boeken op voorgelezen worden.
We zijn al verschillende keren bij Madiki geweest, ze komt al helemaal los als ze ons aan hoort komen. We hebben vandaag het liedje vader jacob aangeleerd, ze zong het helemaal toen we weggingen, ze leert erg snel.
Madiki komt maar 1 of 2 keer per jaar bij haar ouders sinds ze blind is geworden. Ze wordt opgevoed door een stiefmoeder.
Vrijdag gaan we de bush in en nemen we haar mee omdat daar haar ouders wonen.

Net nog een heerlijke strandwandeling gemaakt, het was goed warm. Ik weet niet hoe koud het is bij jullie? Ik spreek ook weinig toeristen eerlijk gezegd, we zijn zo'n beetje los van jullie, en hebben ook erg weinig zin om terug te komen. Nu zit ik ook dit stuk te schrijven in de auto midden in het straatleven te Gambia. Hele families zitten buiten, muziek komt ergens uit een radio,spelende kinderen en zo gauw ik de deur open doe staan die allemaal toubaaaaaap te roepen. Heerlijk relaxt hoor!!
Lachende stralende kindjes willen je allemaal even aanraken of handjes geven. Geweldig!!

Wilma: Lieve mensen,ik ben blij en dankbaar dat ik deze reis mag maken.
Een reis waarin ik me steeds bewuster mag worden wat mijn missie is.
Bewustwording van een natuurlijk levensproces.
Bewustwording wat een wonderbaarlijk wezen de mens is.
Mogen leren leven vanuit de kracht van het hier en nu,een kracht die mij hier in Gambia innerlijke rust en volheid geeft.
Diepe dankbaarheid aan God die mij leidt naar Zijn bestemming.
Een liefdevolle groet vanuit het straatleven van Gambia,Francien en Wilma.

 

 

28 februari 2014

Gisteren het project van Alhagie en zijn vrouw Petra van de Heuvel bezocht in Tanjeh. Future for young people, FFYP, het is een heel groot project voor jonge mensen. Ze hebben er een jongerencentrum waar ze allerlei dingen kunnen leren en doen. Er is een grote bibliotheek, een timmerplaats maar er is in de omgeving ook een restaurant, een schooltje met een klas voor gehandicapten. Er wordt een plaats gebouwd voor het houden van geiten en schapen waar gehandicapte jongeren kunnen werken. 

Daarbij runt Alhagie nog een ander projekt Go For Africa, afgelopen week zijn er 30 jongeren vanuit Nederland komen rijden met allerlei auto's . Deze nederlandse studenten werken een aantal maanden op een school, ziekenhuis of in de techniek. Eind van deze 3 maanden worden de auto's verkocht voor goede doelen en projekten. Dan vliegen de studenten weer terug naar huis met geweldige ervaringen.
Wat zijn deze mensen goed bezig!! Maar Petra en Alhagie hebben het  daardoor erg druk!! Het is eigenlijk niet meer te overzien. Ze bedoelen het zo goed!  Omdat ze zoveel weten over het opzetten van stichtingen en projekten krijgen ze ook daarvoor veel mensen op bezoek.

S'middags zijn we naar een meisje gegaan in Brufut, niet zo ver weg van ons vandaan. Haar naam is Djee, ze is 13 jaar. Ze werd 5 maanden na de geboorte ineens ziek, daardoor werd ze gehandicapt. Ze zit nu in een veel te grote rolstoel, ze kan niet staan, lopen, wel zitten, is niet incontinent , kan haar rechter hand gebruiken, linker hand en voet is spastisch en door de contracturen misvormd. Ze kan horen en zien maar niet praten, maar ze probeerde wel met wat geluiden iets te zeggen.  Ze lachte veel toen wij er waren. Normaal wordt er niets gedaan met haar, ze zit hele dagen buiten in die zelfde rolstoel, en s'avonds wordt ze naar binnen gehaald. Het gezin telt 8 kinderen waarvan alleen de vader kan werken, die er iedere dag op uit gaat met een ezel, kar met brandhout om dat ergens in de omgeving te verkopen. Soms wordt er wat verkocht maar soms ook niet. Wat een bittere armoede. Schuurtjes om in te slapen en te leven. Er was geen stroom of iets aanwezig. Vreselijk mensen, hier springen de tranen van in je ogen.
We zouden dit meisje ook weer naar een school voor gehandicapten kunnen laten gaan en misschien ergens intern kunnen laten leven met betere omstandigheden. En toen dacht ik ineens aan Second home in Kololi. Vorig jaar ben ik daar ook geweest met Mary.  Het is een woonplaats voor gehandicapten. Van 10.00 tot 15.00 u gaan ze naar een school , waar ze per bus naar toe gebracht worden in Kanifing In het weekend gaan ze naar huis. Dit hele gebeuren wordt gesponsord door nederland. Maar als wij hier 2 kinderen naar toe laten gaan moeten we natuurlijk wel betalen voor onze sponsorkinderen. Ze hebben ook geen bedden meer over maar door gambiachild worden er dan 2 bedden gekocht voor onze kinderen.
Kebba was een goede vertrouwenspersoon, maar door veel miscommunicaties moesten we veranderen van mediator.

Gelukkig hebben we een goede mediator er voor terug en zorgt voor nieuwe kinderen, Mohammed(Kebba) Manneh. Hij is een professionele gids van James Island waar Kunte Kinte (Roots)ooit verbleef in gevangenschap en werd van daaruit getransporteerd elders in afrika.
In november 2013 raakte ik aan de praat met hem en kreeg ik via email contact zodoende kwam ik veel meer te weten over Gambia. Na een paar maanden vroeg ik hem of hij ons verder wilde begeleiden, als gids, mediator en watch man.
Kebba was een goede vertrouwenspersoon, maar door veel mis communicaties en drukte moesten we veranderen van mediator.


Wilma,Dacht ik de wereld om me heen te kennen?
Door al de ervaringen van afgelopen anderhalve week,kan en wil ik me telkens opnieuw dieper bewust worden van het niet te stellen van de vraag waarom?.......maar me heel bewust te richten op het waartoe.
Heden,verleden en toekomst..........
Persoonlijk beleef ik deze 3 woorden hier in Gambia als een soort eenheid.

Kracht,wijsheid en geduld mogen Francien en ik ontvangen om stap voor stap te komen waarvoor we naar Gambia af zijn gereisd
Ons doel voor ogen houden waarvoor we hier zijn.

De kracht komt van HEM die de wereld niet heeft gemaakt  wat we hier zien,horen,voelen en beleven.
Ervaren van diepe,diepe,diepe,diepe gebrokenheid,.......
Godzijdank mag ik hier ook de heelheid ervaren.

Dichtbij mezelf blijven en stap voor stap JEZUS mogen,kunnen en willen volgen,een mysterieus geschenk van kostbare waarde voor mij.
Terugblikkend op anderhalve week,kan ik zeggen: HIJ was erbij,als een beschermengel die ons hierdoorheen leidt.
Kijken naar Zijn heelheid in de gebrokenheid geeft mij innerlijke rust,vrede.....and freedom.
Heerlijk om een vrij mens te zijn.
Ervaringen van vrijheid die me alles waard zijn.
Ik hoop dat we deze ervaringen mogen verankeren in ons zijn.
Ik wens dat voor een ieder die leeft in deze wereld.
In liefde verbonden met jullie,een hartelijke groet,Francien en Wilma.

 

 

20 februari 2014
Francien: Wilma en Ik zijn nu een dag of drie hier. We moesten eerst wat acclimatiseren, maar we beginnen langzamerhand op gang te komen. Het appartement wat ik gereserveerd hadden was niet helemaal goed gelukt. Dus bij aankomst moesten we nog op zoek naar iets anders. Het was rond een uur of 18.00 u s'avonds dat we gelukkig nog iets vonden.

Weer is de dalassi gestegen, 54 dal.  voor 1 euro, dus is alles duurder geworden. Nu betalen we € 10 per nacht p.p. Alleen de stroom komt daar nog bij. Het enigste nadeel is dat we geen warme douche kunnen gebruiken, maar maandag verhuizen we naar een beter en mooier appartement in het zelfde complex en  een verdieping hoger.
We hebben een keukentje, aardige huiskamer, 2 slaapkamers, terrasje, dus nog best luxe.

We hebben een meeting gehad met Kebba. Hij vertelde dat Mariama wel geopereerd moest worden aan haar stomp maar dat ze tot op heden gewoon naar school gaat en niet zo veel pijn heeft als vernomen.Maar dat de eerste operatie mislukt is een feit, dus moet ze elders door een goede chirurg geopereerd worden. Kebba is op zoek hier in Gambia, heeft al twee chirugen gesproken maar kunnen haar niet opereren. Waarschijnlijk wordt het toch Dakar. We hebben als stichting besloten niet meer dan €500 uit te geven daarvoor.

We zijn vandaag Kumba Lowe gaan bezoeken. Het doofstomme meisje. Ze had in Dakar allerlei onderzoeken en behandelingen gehad. Ook kreeg ze medicijnen mee naar huis. Na dit alles is ze een klein beetje gaan horen en ook allerlei geluiden kraamt ze uit, voorheen was dat niet. Dit was heel mooi om mee te maken. Binnenkort wordt ze aangemeld op school voor dove kinderen. We blijven haar natuurlijk volgen. Moeder had alle rekeningen bewaard en meegegeven en ook de overgebleven 40.000 dalassi (€800) kregen we in een plastic zak mee. Nog nooit zoveel briefjes geld bij elkaar gezien. We zetten het morgen veilig op de bank.

Daarna gingen we naar het blinde meisje Mangikie. Ze is pas 8 jaar, en is ongeveer 3.5 jaar geleden ineens blind geworden. Ze was buiten aan het spelen met andere kinderen en waarschijnlijk heeft ze iets gegeten wat haar heel erg ziek maakte. Op verschillende plaatsen liet haar huid los op haar lichaam, en op die plaatsen kwam er veel vocht uit. Nu zijn er nog veel littekens op haar huid te zien. Overal infecties en dat sloeg ook nog op haar ogen. Sindsdien is ze erg verdrietig en eenzaam.
Ze zou heel graag naar school gaan. We gaan binnenkort kijken bij de blindeschool.

We hebben heerlijk gegeten bij een gambiaanse familie, het was heerlijk. En nu een dag later geen maagdarm klachten er van over gehouden.

Wilma: een waardevolle ervaring hier te zijn met mensen zoals wij in andere omstandigheden en andere gewoontes.
Ervaren van liefde en warmte...dat ieder mens er mag zijn.
Kostbaar te mogen zeggen: waar ik ook ben,het is goed.
Persoonlijk mag en kan ik zeggen:dankbaar ben ik dat me deze kans gegeven is ....en genomen heb.
In verbondenheid met jullie, een hartelijke groet, Francien en Wilma.


Januari 2014.
Zoals de meeste al eerder vernomen hebben vertrekken Wilma en Francien 17 februari voor 3 weken naar Gambia, en we hebben er heeeeel erg veel zin in !!!  Via onze contacten hebbben we kunnen regelen dat we het echte Gambia gaan ervaren.We blijven niet veel in de toerististische streek hangen maar gaan vaker de bush bush in.Daar gaan we wat gehandicapte kinderen ontmoeten, zo ook de familie en verschillende stammen. Dit is echt ontwikkelingswerk!! Gaaf!

 

Het nadeel is misschien wel dat we niet veel internet hebben onderweg dus kunnen we jullie minder op de hoogte houden. Maar ik zeg altijd geen bericht is goed bericht!

Met de moeder van Kumba Lowe(het dove meisje) hebben we contact gehad. Kumba werd in Senegal uitgebreid onderzocht door 3 verschillende artsen  en is door de scan geweest.
Het blijkt dat ze aan een kant een heel klein beetje kan horen!
Kumba kan pas volgend jaar geopereerd worden. Maar deze operatie gaat €4000,- kosten.

Gambia child gaat dit niet bekostigen! We gaan kijken wat er nog over is van het gegeven geld na al deze onderzoeken, misschien kan daar een gehoorapparaatje van aangeschaft worden voor Kumba.

We gaan waarschijnlijk ook een meisje van 12 jaar bezoeken in Bakou. Ze is van de een op de andere dag blind geworden. Ze is onderzocht en werd behandeld. Maar dit mocht tot op heden niet baten, dit meisje zit sindsdien thuis. Kan op deze manier alleen nog naar een school voor blinden. Die is er in Gambia,  waarschijnlijk gaan we deze ook bezoeken.

Hierbij hopen we jullie voldoende ingelicht te hebben.
mochten jullie vragen hebben of een reaktie willen geven, heeeel erg graag!
Groetjes, Wilma, Mary en Francien

Gambia Child 5


December 2013.
Het is weer even geleden dat we iets hebben laten weten over stichting Gambiachild. Alles gaat zo traag, zo ook de communicatie vanuit Gambia. Maar we moeten altijd maar blijven denken, geen bericht is goed bericht!

De moeder van Lowa ( het doofstomme meisje) werkt in de gevangenis als verpleegkundige, dit is een overheidsinstelling. Ze had de overheid schriftelijk toestemming gevraagd voor een paar weken vrij, zodat ze naar Senegal kon gaan met haar dochter voor de operatie. Ze moest wachten op een brief terug maar dit duurde weken. Uiteindelijk kreeg ze schriftelijk toestemming. Pas geleden kregen we bericht uit Gambia dat ze in Dakar aangekomen was. En nu afwachten op een goed bericht dat de operatie geslaagd is. Geduld is een schone zaak....

Mariama wordt intussen iedere schooldag van en naar school gebracht door een vaste taxichauffeur voor €40,- per maand, dit is geregeld door Kebba.
 
Wilma van Arkel ons ander bestuurslid heeft besloten om samen met Francien 3 weken naar Gambia te gaan: 17 februari tot 10 maart 2014. We hebben er allebei erg veel zin in.

Gisteren mochten we een presentatie houden in de kerk te Dussen en de collecte was voor Gambiachild, de opbrengst werd gelijk bekend gemaakt: € 317,50 , dankbaar en heel erg blij zijn we met dit bedrag!!

Ook Prowin heeft de 100 doekjes verkocht en €500 is voor Gambiachild!! geweldig bedankt Prowin, voor deze geweldige aktie.

Kebba heeft nog 2 andere gehandicapte kinderen gevonden: we gaan ze bezoeken in februari.
We gaan ook een kind bezoeken wat in de toekomst een hartoperatie nodig heeft: we gaan een intake houden, bespreken de situatie en onze doelstelling met de ouders en wat we eventueel samen kunnen doen voor hun kind. Kebba, is over de medische gang van zaken in Gambia erg goed op de hoogte dus hebben we hem hierbij weer hard nodig.

Lieve mensen dank u wel , wat zijn we blij om deze kinderen zo'n andere toekomst te geven door u giften!!!

Heel fijne dagen en een super 2014!!! namens GAMBIACHILD

 

November 2013.
Ik wilde vroeg naar het dove meisje Lowa in Tabokoto. Maar wat blijkt; het is vandaag clean day tot 13.00 u.

Alles moet schoon gemaakt worden. De auto's mogen niet rijden, en winkels zijn gesloten. Wat een rust.
Voordat we weg waren was het 15.00 u.
Alhagie van www.futureforyoungpeople.nl kwam met een super de luxe auto ons ophalen. Het meisje Lowa haar moeder was een kennis van hem. Het meisje woont in Tabokoto in een aardig groot compbound met een grote familie bij elkaar.
We hadden eerst een tijd zitten praten. De moeder van Lowa is verpleegkundige in de gevangenis in Banjul. Ze weet dat Lowah geopereerd kan worden sinds 2 jaar. Al 2 jaar was ze op zoek naar een sponsor.  Ze had allerlei ziekenhuizen en dokters gehad. En nu was ze heeeeel erg blij met Gambiachild, die deze operatie gaat sponsoren.
Volgende week kan Lowa al geopereerd worden. Ze weten niet hoe lang ze in het ziekenhuis in Dakar moet blijven. Lowa is een heel lief actief maar klein en smal meisje. Ze zag er grappig uit met haar hoedje op.
Ik ben zo benieuwd hoe dit verder gaat verlopen.
Haar moeder gaf me nog een echte gambiaanse jurk met een mooie kaart. We hebben een filmpje gemaakt en foto's genomen.
Ook deze moeder omhelsde me en stond steeds te huilen van blijheid en vreugde. Ik weet zeker dat we haar met Lowa nog jaren gaan volgen.
Wat een lieve, mooie warme mensen toch allemaal. Ze zijn zo dankbaar met het kleine beetje wat wij geven maar wat voor hen zo groots is voor de rest van hun leven.

De moeder van Lowa schreef dit in de kaart die ze me gaf;
You are party of my family,
You have done such a thing that i never forget untill i die,
I appreciate everything, the grattitute i owe you is beyond human expression. All i have to say is thank you very much...!!

Heel veel liefs
Emiel en Francien

Gambia Child 1
4 nov.
Omdat Kebba het nog steeds erg druk heeft hadden we voor vandaag Musa als watchman gevraagd. Mary en ik kennen hem nog van de vorige keer in Gambia.
We gingen naar James Island.
Vanmorgen om 9 uur stond hij ons al op te wachten, keurig op tijd.
We gingen met de taxi 125 dalassi naar Banjul.
Wilde de Ferrie nemen maar die was net weg. We konden met een grote motorboot mee maar we moesten dan op de schouders van een gambiaan naar de boot gebracht worden. Ik zag al hoe dat ging met Emiel dus ik stond al klaar bij de volgende gambiaan. Maar deze nam me in zijn armen dus ik werd half liggend naar de boot gebracht. Maar toen we bij de boot aankwamen moest ik me vastklampen aan de rand van de boot en stond maar goed en wel op een been. Ik rolde bijna de boot in. Dat was dus niet lachen. En daarbij moest ik nog verder al wiebelend over de rand verder lopen en overstappen naar een andere boot. Ik moest al waggelend en klimmend mijn plaatsje bemachtigen tussen al die andere mensen. We zaten echt hutje op mutje. De vrouwen moesten onderin, ook dat nog. En waarom, alleen maar omdat ze denken dat vrouwen bang zijn om over de rand in het water te vallen. Dat liet ik me dus niet zeggen. I say i'm a really woman but i'm not afraid. Gelukkig mocht ik bovenin naast Emiel en Musa gaan zitten uit dat warme kot.
Omdat veel gambianen bang zijn voor water mochten ze allemaal een zwemvestje aan, maar Musa zei dat de boot nog nooit omgekukeld was.
Dat stelde ons gerust en hoefde geen zwemvest aan.
Goed half uur later kwamen we aan bij de overkant in Bakar.
Ik mocht nu echt  boven op de schouders van een gambiaan zitten, poeh,poeh dat ging heel wat beter. En natuurlijk mochten we nog 25 dal. geven als bedankje. In de boot ontvingen ze ook 25 dal. p.p.
Musa ging  proberen van alles te regelen voor ons. Ja hoor voor 500 dal. reed een taxichauffeur voor ons heen en weer naar Jufreh/Albreda
Door de bushbush, van alles gezien .Geweldig. Onderweg een rijstplantage bezocht, veel kindjes die al joelend achter de auto aanrennen zo gauw ze een toubaab zagen, echt veel armoede. Er zijn ook veel mensen die iedere dag deze weg aflopen om s'morgens vroeg naar hun werk in Banjul te gaan en s'avonds weer terug.
Veel kinderen maar ook volwassenen lopen hier altijd op blote voeten. Wat me opviel is dat alles zo groen is. Het regenseizoen is maar net voorbij.
In albreda/juffureh aangekomen. Er werd ons verteld dat we ieder 500dal.
moesten betalen voor de gids, overtocht naar James Island en gids.
Musa pingelde voor ons af. 400 dal.
De gids vertelde enorm goed over de slavernij van toen en goed verstaanbaar engels. We kwamen op het eiland James Island. Al de slaven die hier terecht kwamen konden niet zwemmen dus konden ook nooit ontsnappen. Het was afschuwelijk om te horen en te zien hoe ze vaak vastgeketend zaten in een donkere cel met misschien wel twintig of dertig gevangenen bij elkaar, en dat in de bloedhitte. Ze konden niet zitten of liggen alleen maar staan omdat de ruimte heel erg klein was.
De film the Roots van Kunte Kinteh die hier gevangen heeft gezeten heb ik heel lang geleden gezien maar nu ik hier geweest ben ga ik die nog een keer bekijken en waarschijnlijk ook het boek lezen.
Weer terug aan de overkant gingen we naar het museum, en een nagemaakte boot die veel leek op het schip waar de slaven ook wekenlang onderdeks verbleven vastgeketend, hutje op mutje, te wachten op hun dood of tot ze eindelijk aan land gingen. Afschuwelijk, ik schaam me vaak diep als blanke als ik dit zo hoor.
Alles was zeer indrukwekkend.
Onze taxi chauffeur stond netjes al die tijd te wachten om ons weer terug te brengen naar Bara.
Alweer voer de Ferry net weg. Maar niet getreurd, we waren aardig hongerig en besloten eerst te eten om daarna weer terug te gaan met de boot omdat de ferry er momenteel 2 uur over deed om naar de overkant te komen. Het zou wel een mooie ervaring zijn geweest voor Emiel, maar ja we hadden al zoveel mooie dingen meegemaakt vandaag, dus dat mocht de pret niet drukken.

Rond 19.00u weer terug bij het appartement, wat een mooie indrukwekkende dag, dit zijn ook de woorden van Emiel,

Groetjes,
Emiel en Francien

Gambia Child 4

 

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 11.0px Helvetica} span.s1 {font-kerning: none}